Kopalnia Makoszowy

Wegiel kamienny znany byl na Gornym Slasku juz od dawna, choc pierwotnie nie wydobywano go na wieksza skale. Wobec bogactwa drzewa w lasach nie zachodzila potrzeba szukania namiastki drewna opalowego. Jan Gieraltowski, wlasciciel majatku Ruda, juz w 1540 roku eksploatowal wegiel kamienny.

 

Z chwila, kiedy fiskus pruski zamierzal w Gliwicach i Chorzowie zbudowac huty i wielkie piece, zaczeto sie tez interesowac pokladami wegla. Pruski Urzad Gorniczy w Tarnowskich Gorach zlecil okolo 1788 roku jednemu ze swych przysieglych gorniczych, Solomonowi Izaakowi, odnalezienie nowych pokladow wegla w polowie drogi pomiedzy projektowanymi hutami w Gliwicach i Chorzowie. Istotnie w 1788 roku Izaak odnalazl w nieduzej glebokosci potezne poklady wegla koksujacego miedzy Chorzowem a Lagiewnikami, a w roku 1790 w poblizu kolonii Pawlow. Wydobywanie wegla w tym miejscu rozpoczeto na wiosne 1791 roku.

 

W 1900 roku, na polu gorniczym pod nazwa "Zero"pod Makoszowami, rozpoczeto budowe 2 nowych szybow, ktore poczatkowo nazwane jako "Szyby Zero", od roku 1910 nosily oficjalna nazwe: "Delbruck-Schachte" Nazwe szybow, wzieto od nazwiska pruskiego podsekretarza ministerstwa spraw wewnetrznych i zastepcy kanclerza Klemensa Delbruck, ktory wspieral mysl o stworzeniu poteznego przemyslu na Gornym Slasku lezacym na owczesnym wschodzie Niemiec. Szyb I budowano w roku 1900, zas szyb II w roku 1901. Wydobycie wegla na szybie I rozpoczeto w kwietniu 1906 roku, natomiast szyb II az do pierwszej wojny swiatowej sluzyl jako szyb wentylacyjny kopalni. Szyb I juz w roku 1906 osiagnal glebokosc 407 metrow.

 

W 1908 roku zbudowano centrale elektryczna, ktora w 1912 roku dostarczala energie elektryczna do 10 motorow na dole kopalni oraz 112 motorow na jej powierzchni. Produkcja roczna w tymze 1912 roku wynosila razem z kopalnia "Guido" oraz "Szybami Rheinbabena", ktore wspulnie z kopalnia "Delbruck" byly pod zarzadem Krolewskiej Inspekcji Gornicze III w Bielszowicach, 1.367.705 ton wegla. Zaloge kopalni stanowilo 4.771 gornikow i urzednikow. W tymze roku zarobki calej zalogi wynosily 4.940.000 marek.

 

W1910 roku przy kopalni "Delbruck", zbudowano koksownie. Produkcja koksowni w 132 piecach to oprocz koksu - benzol, tera i amoniak. Fabryke benzolu uruchomiono 22. 12. 1912 roku. Koksownia w 1912 roku zatrudniajac 204 osoby, wyprodukowala: 142.690 ton koksu, 10.765 ton tery i 3.221 ton amoniaku.

 

Przy podziale Gornego Slaska w 1922 roku, kopalnia "Delbruck" pozostala przy Niemcach. Dopiero w 1945 roku wraz z calym Gornym slaskiem dostala sie do Polski, gdzie zmienila nazwe na "Kopalnie Makoszowy"

Przez szereg lat kopalnia "Makoszowy" zapewniala zatrudnienie przewazajacej czesci ludnosci Makoszow i okolicy.

 

W 1958 roku w kop. „Makoszowy” doszlo do tragedii, zginelo wowczas wskutek pozaru 72 gornikow a 87 doznało ciężkiego zatrucia.

VIDEO

 

Obecnie kopalnia "Makoszowy" nalezy do Kompanii Weglowej SA, i jest ostatnia wydobywajaca wegiel kopalnia w regionie zabrzanskim

 

 

Wykorzystano materialy z monografi "Makoszowy" - autor Ludwig Musiol

 

 

 

Hotel - Zielony Ogrod